Ана догасы

Менә кич. Зур авыл өстендә чыкты нурлы ай калкып, Көмешләнгән бөтен өйләр, вә сәхралар тора балкып. Авыл тын. Иртәдән кичкә кадәр хезмәт итеп арган Халык йоклый — каты, тәмле вә…

Ана догасы

Менә кич. Зур авыл өстендә чыкты нурлы ай калкып, Көмешләнгән бөтен өйләр, вә сәхралар тора балкып. Авыл тын. Иртәдән кичкә кадәр хезмәт итеп арган Халык йоклый — каты, тәмле вә…

Шүрәле

I Нәкъ Казан артында бардыр бер авыл — Кырлай диләр; Җырлаганда көй өчен «тавыклары җырлай» диләр. Гәрчә анда тугъмасам да, мин бераз торган идем, Җирне әз-мәз тырмалап, чәчкән идем, урган…

Шүрәле

I Нәкъ Казан артында бардыр бер авыл — Кырлай диләр; Җырлаганда көй өчен «тавыклары җырлай» диләр. Гәрчә анда тугъмасам да, мин бераз торган идем, Җирне әз-мәз тырмалап, чәчкән идем, урган…

Мужик йокысы

(Шагыйрь мәшһүр Кольцовның шигыреннән тәрҗемә вә икътибас ителмештер) Ник йоклыйсың, мужик? Яз җитте, һәм үсте Чирәмнәр йортыңда; Тор, уян, күтәрел! Үз-үзеңә кара: Кем идең, кем булдың? Нәрсә бар милкеңдә? Ындырда…

Пушкин вә мин

Хәзрәти Пушкин авылда язды үз «Евгениен»*, Мин исә җырлыйм фәкать монда бәрәңгенең көен. Шунда да күрмим үземне һич тә Пушкиннән түбән; Тугъры күз салсаң эшенә — ул үзе миннән түбән:…

Авылда авырып яту

Мин әле аурыйм авылда, монда кайттым кыш көне; Ял итә монда агайлар, җәйдә калган эш көне. Сызганып мин дә агайлар берлә ялкаулык итәм; Туйдым инде хәстәлектән, яз көтәм, саулык көтәм.…